nereye gidiyorum ben...?

benim hayatta hiç bir işim iyi gitmedi. hep yanlış yollara girdi. basitleşti.
küçükken yelkenli kullanırdım. rotam hiç düzgün gitmedi. derece bile alamadım hiç.. kader..
hayat mı basit ben mi çok zorlanıyorum bilmiyorum.
insan düşünüyor acaba ne günah işledim. cezası mı bu acaba?

hayat zor koşmak lazım
hayat bu oturmamak lazım...

bütün beyazlar kirleniyor
bütün iyilikler yok oluyor
herkes kendini düşünüyor
Melekler düşerken...

saçma bir koşturmaca peşindeyiz!

neyin kavgası neyin savaşı?
bıkmıyoruz kavgalardan savaşlardan laftan sözden ottan püsürden...
nedir bu insanlığın birbirine yetememesi.
hep bir koşturmaca bir yarış birilerini ezme geçme gitme.
hayvan olmak doğada özgürce daha rahattır sanırım

düşündümde ne çocukluk yaşayabildik doyasıya nede geçip giden gençliği..
günden güne uçuyoruz gidiyoruz
gereksiz bir koşturmacanın içinde..
çaba çaba çaba çaba!
acaba var mıdır yabancı ülkelerdeki gençlerin geleceği düşünerek kaygılanması?
herhalde bizim kadar yoktur!
biz ki geleceğimiz endişesine kapılmadan yaşayabilen 20 li yaşlardaki çocuklar olabilseydik,
herkese daha çok yararımız dokunurdu..
en iyisi cahil cesaretli yaşamak fazla düşünmeden, deneyerek, görerek
yapamazsın edemezsinlere aldırış etmeden usanmadan bıkmadan.

biz her düştüğünde yeniden dirilen, yeniden ayağa kalkan
ezilmiş, bıktırılmış, kandırılmış Türk gençleriyiz!

hep yaptığımız aynı
düşeriz
kalkarız
yanarız
küllenip yeniden doğarız
biz böyle gördük öğrendik!
30.04.2013 / 02:20